阿闼婆吠陀 · 颂诗（Sūkta） 2.34

2.34.1

य ईशे पशुपतिः पशूनां चतुष्पदामुत यो द्विपदाम् ।
निष्क्रीतः स यज्ञियं भागमेतु रायस्पोषा यजमानं सचन्ताम् ॥ २.३४.१ ॥

统御牲畜、四足与两足众生的主宰（Paśupati）——愿被赎回者获得应当献给祭祀的份额；财富的滋养伴随施祭者。

प्रमुञ्चन्तो भुवनस्य रेतो गातुं धत्त यजमानाय देवाः ।
उपाकृतं शशमानं यदस्थात्प्रियं देवानामप्येतु पाथः ॥ २.३४.२ ॥

诸神啊，释放世界之精种，为施祭者安立道路；那被带近、奋力而立的牲礼，愿它也抵达诸神所爱之途。

ये बध्यमानमनु दीध्याना अन्वैक्षन्त मनसा चक्षुषा च ।
अग्निष्टान् अग्रे प्र मुमोक्तु देवो विश्वकर्मा प्रजया संरराणः ॥ २.३४.३ ॥

那些光辉地以心与目望着被缚者的人——愿火神（Agni）先将他们释放；愿一切之造作者维什伐卡尔摩（Viśvakarman）以子孙使其欢喜，将他们释放。

ये ग्राम्याः पशवो विश्वरूपा विरूपाः सन्तो बहुधैकरूपाः ।
वायुष्टान् अग्रे प्र मुमोक्तु देवः प्रजापतिः प्रजया संरराणः ॥ २.३४.४ ॥

那些家畜，形相万般，虽形貌各异，却多方地同为一形——愿风神（Vāyu）先将它们释放；愿众生之主生主（Prajāpati）以子孙使其欢喜，将它们释放。

प्रजानन्तः प्रति गृह्णन्तु पूर्वे प्राणमङ्गेभ्यः पर्याचरन्तम् ।
दिवं गच्छ प्रति तिष्ठा शरीरैः स्वर्गं याहि पथिभिर्देवयानैः ॥ २.३४.५ ॥

愿知者先祖接纳那从肢体间使气息周流者；前往天界，携身体而安立；由神路前往天堂（svarga）。