અથર્વવેદ · સૂક્ત 2.9

2.9.1

दशवृक्ष मुञ्चेमं रक्षसो ग्राह्या अधि यैनं जग्राह पर्वसु ।
अथो एनं वनस्पते जीवानां लोकमुन् नय ॥ २.९.१ ॥

હે દશવૃક્ષ, સાંધાઓમાં જેણે એને પકડ્યો છે તે રાક્ષસની ગ્રાહ્યામાંથી એને મુક્ત કર. અને હે વનસ્પતિ, એને જીવિતોના લોક તરફ ઊંચે લઈ જા.

आगादुदगादयं जीवानां व्रातमप्यगात् ।
अभूदु पुत्राणां पिता नृणां च भगवत्तमः ॥ २.९.२ ॥

આ પાછો આવ્યો છે, ઊભો થયો છે; જીવિતોના સમૂહમાં પણ તે ભળ્યો છે. તે પુત્રોનો પિતા અને મનુષ્યોમાં પરમ ભાગ્યવાન બન્યો છે.

अधीतीरध्यगादयमधि जीवपुरा अगान् ।
शतं ह्यस्य भिषजः सहस्रमुत वीरुधः ॥ २.९.३ ॥

આ રોગોને પાર કરી ગયો છે, જીવિતોનાં નગરો સુધી પહોંચી ગયો છે. એના સો વૈદ્યો છે અને હજાર ઔષધિ-વેલાઓ છે.

देवास्ते चीतिमविदन् ब्रह्माण उत वीरुधः ।
चीतिं ते विश्वे देवा अविदन् भूम्यामधि ॥ २.९.४ ॥

દેવોએ, બ્રહ્માઓએ અને ઔષધિ-વેલાઓએ તારા માટે ઉપાય શોધ્યો છે. સર્વ દેવોએ પૃથ્વી પર તારા માટે ઉપાય શોધ્યો છે.

यश्चकार स निष्करत्स एव सुभिषक्तमः ।
स एव तुभ्यं भेषजानि कृणवद्भिषजा शुचिः ॥ २.९.५ ॥

જેણે આ કર્યું તે જ (રોગને) બહાર કાઢશે; તે જ શ્રેષ્ઠ ઉત્તમ વૈદ્ય છે. તે જ શુદ્ધ વૈદ્ય તારા માટે ઔષધો બનાવે.