ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.9

2.9.1

दशवृक्ष मुञ्चेमं रक्षसो ग्राह्या अधि यैनं जग्राह पर्वसु ।
अथो एनं वनस्पते जीवानां लोकमुन् नय ॥ २.९.१ ॥

ହେ ଦଶବୃକ୍ଷ, ସନ୍ଧିରେ ଯିଏ ଏହାକୁ ଧରିଛି ସେହି ରାକ୍ଷସର ଗ୍ରାହ୍ୟାରୁ ଏହାକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଓ ବନସ୍ପତି, ଏହାକୁ ଜୀବମାନଙ୍କ ଲୋକ ଆଡ଼କୁ ଉପରକୁ ନେଇ ଯାଅ।

आगादुदगादयं जीवानां व्रातमप्यगात् ।
अभूदु पुत्राणां पिता नृणां च भगवत्तमः ॥ २.९.२ ॥

ଏ ଫେରି ଆସିଛି, ଉଠି ଠିଆ ହୋଇଛି; ଜୀବମାନଙ୍କ ସମୂହରେ ମଧ୍ୟ ସେ ମିଶିଯାଇଛି। ସେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପିତା ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମ ଭାଗ୍ୟବାନ ହୋଇଛି।

अधीतीरध्यगादयमधि जीवपुरा अगान् ।
शतं ह्यस्य भिषजः सहस्रमुत वीरुधः ॥ २.९.३ ॥

ଏ ରୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ଜୀବମାନଙ୍କ ପୁରକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ଏହାର ଶହେ ବୈଦ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ହଜାରେ ଔଷଧ ଲତା ଅଛି।

देवास्ते चीतिमविदन् ब्रह्माण उत वीरुधः ।
चीतिं ते विश्वे देवा अविदन् भूम्यामधि ॥ २.९.४ ॥

ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ଔଷଧ ଲତାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରତିକାର ଲାଭ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରତିକାର ଲାଭ କରିଛନ୍ତି।

यश्चकार स निष्करत्स एव सुभिषक्तमः ।
स एव तुभ्यं भेषजानि कृणवद्भिषजा शुचिः ॥ २.९.५ ॥

ଯିଏ ଏହା କରିଛି ସେ ହିଁ (ରୋଗକୁ) ବାହାର କରିବ; ସେ ହିଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉତ୍ତମ ବୈଦ୍ୟ। ସେହି ଶୁଦ୍ଧ ବୈଦ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଔଷଧ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ।