ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.104

20.104.1

इमा उ त्वा पुरूवसो गिरो वर्धन्तु या मम ।
पावकवर्णाः शुचयो विपश्चितोऽभि स्तोमैरनूषत ॥ २०.१०४.१ ॥

ହେ ପୁରୂବସୋ, ମୋର ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉ; ଅଗ୍ନିଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଦ୍ଧ, ବିବେକୀ ସ୍ତୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସ୍ତୁତି ସହିତ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି।

अयं सहस्रमृषिभिः सहस्कृतः समुद्र इव पप्रथे ।
सत्यः सो अस्य महिमा गृने शवो यज्ञेषु विप्रराज्ये ॥ २०.१०४.२ ॥

ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହଜାରେ ଥର ବଳରେ ସିଦ୍ଧ ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତୃତ; ତାଙ୍କ ମହିମା ସତ୍ୟ, ଯଜ୍ଞରେ ତାଙ୍କ ବଳ, ବିପ୍ରମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ସେ ସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି।

आ नो विश्वासु हव्य इन्द्रः समत्सु भूषतु ।
उप ब्रह्माणि सवनानि वृत्रहा परमज्या ऋचीषमः ॥ २०.१०४.३ ॥

ସବୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଶୋଭା ଦେଉନ୍ତୁ; ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନୁ-ଦଉଡ଼ିଥିବା, ଋଚାରେ ସର୍ବାଧିକ ସ୍ତୁତ, ଆମ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ସବନ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ।

त्वं दाता प्रथमो राधसामस्यसि सत्य ईशानकृत् ।
तुविद्युम्नस्य युज्या वृणीमहे पुत्रस्य शवसो महः ॥ २०.१०४.४ ॥

ତୁମେ ସମ୍ପତ୍ତିର ପ୍ରଥମ ଦାତା, ସତ୍ୟ, ପ୍ରଭୁତ୍ୱଦାତା; ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳର ସଖା ଭାବେ, ମହାବଳର ପୁତ୍ର ଭାବେ ଆମେ ତୁମକୁ ବରଣ କରୁଛୁ।