ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.117

20.117.1

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः ।
सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा ॥ २०.११७.१ ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿ; ಹರ್ಯಶ್ವನಿಗಾಗಿ ಕಲ್ಲು ಹಿಂಡಿದ ಆ ಸೋಮ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಲಿ. ಹಿಂಡುವವನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ದೂರವಲ್ಲ.

यस्ते मदो युजस्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि ।
स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥ २०.११७.२ ॥

ನಿನ್ನ ಯಾವ ಮದವು ಪ್ರಿಯ ಸಂಗಾತಿಯೋ, ಅದರಿಂದ ಹರ್ಯಶ್ವನೇ, ನೀನು ವೃತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೀ — ಆ ಮದ ಇಂದ್ರನೇ, ಪ್ರಭೂವಸುವೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಲಿ.

बोधा सु मे मघवन् वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् ।
इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व ॥ २०.११७.३ ॥

ಮಘವನ್, ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳು — ವಸಿಷ್ಠನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವ ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು. ಸಹಭೋಜನದಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ರಹ್ಮ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸು.