ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.117

20.117.1

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः ।
सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा ॥ २०.११७.१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କର; ହର୍ଯଶ୍ଵ ପାଇଁ ପଥର ଯାହା ନିଙ୍ଗୋଡ଼ିଛି ତାହା ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ। ନିଙ୍ଗୋଡ଼ନ୍ତାଙ୍କ ବାହୁରେ ଭଲଭାବେ ଧରାଯାଇ, ଦୂରେ ନୁହେଁ।

यस्ते मदो युजस्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि ।
स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥ २०.११७.२ ॥

ତୁମ ଯେଉଁ ମଦ ପ୍ରିୟ ସାଥୀ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ହେ ହର୍ଯଶ୍ଵ ତୁମେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କର — ସେ ମଦ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଭୂବସୁ, ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ।

बोधा सु मे मघवन् वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् ।
इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व ॥ २०.११७.३ ॥

ହେ ମଘବନ୍, ମୋ ଏହି ବାଣୀ ଭଲଭାବେ ଶୁଣ — ବସିଷ୍ଠ ତୁମକୁ ଯେଉଁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ତାହା। ସହଭୋଜନରେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମ-ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କର।