അഥർവവേദം · സൂക്തം 20.117

20.117.1

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः ।
सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा ॥ २०.११७.१ ॥

ഇന്ദ്രാ, സോമം പാനം ചെയ്യൂ; ഹര്യശ്വന് വേണ്ടി കല്ല് പിഴിഞ്ഞ ആ സോമം നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ. പിഴിയുന്നവന്റെ കൈകളാൽ നന്നായി പിടിക്കപ്പെട്ട്, അകലെയല്ല.

यस्ते मदो युजस्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि ।
स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥ २०.११७.२ ॥

നിന്റെ ഏത് മദമാണോ പ്രിയ സഹചാരിയായത്, അതിനാൽ ഹര്യശ്വാ, നീ വൃത്രരെ വധിക്കുന്നുവോ — ആ മദം ഇന്ദ്രാ, പ്രഭൂവസോ, നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ.

बोधा सु मे मघवन् वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् ।
इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व ॥ २०.११७.३ ॥

മഘവൻ, എന്റെ ഈ വാക്ക് നന്നായി കേൾക്കൂ — വസിഷ്ഠൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്ന ഈ പ്രശംസ. സഹഭോജനത്തിൽ ഈ ബ്രഹ്മമന്ത്രങ്ങളെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കൂ.