அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.117.1
पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः ।
सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा ॥ २०.११७.१ ॥
இந்திரா, சோமத்தைப் பருகு; ஹர்யஷ்வனுக்காக கல் பிழிந்த அது உன்னை மகிழ்விக்கட்டும். பிழிபவனின் கைகளால் நன்கு பிடிக்கப்பட்டு, தூரத்தில் அல்ல.
20.117.2
यस्ते मदो युजस्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि ।
स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥ २०.११७.२ ॥
உன்னுடைய எந்த மதம் அன்பான துணையாக உள்ளதோ, அதனால் ஹர்யஷ்வா, நீ விருத்திரர்களை அழிக்கிறாய் — அந்த மதம் இந்திரா, பிரபூவசுவே, உன்னை மகிழ்விக்கட்டும்.
20.117.3
बोधा सु मे मघवन् वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् ।
इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व ॥ २०.११७.३ ॥
மகவன், என் இந்தச் சொல்லை நன்கு கேள் — வசிஷ்டன் உனக்கு அர்ப்பணிக்கும் இந்தப் புகழ்ச்சியை. சகபோஜனத்தில் இந்த பிரம்ம மந்திரங்களை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்.