ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 20.117

20.117.1

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः ।
सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा ॥ २०.११७.१ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀਓ; ਹਰਯਸ਼ਵ ਲਈ ਪੱਥਰ ਨੇ ਜੋ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੈ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ। ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ।

यस्ते मदो युजस्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि ।
स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥ २०.११७.२ ॥

ਤੇਰਾ ਜੋ ਮਦ ਪਿਆਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੇ ਹਰਯਸ਼ਵ ਤੂੰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ — ਉਹ ਮਦ ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਭੂਵਸੂ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ।

बोधा सु मे मघवन् वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् ।
इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व ॥ २०.११७.३ ॥

ਹੇ ਮਘਵਨ, ਮੇਰੀ ਇਸ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ — ਵਸਿਸ਼ਠ ਤੇਰੀ ਜੋ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਹਿਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਬੂਲ ਕਰ।