అథర్వవేదం · సూక్తం 20.117

20.117.1

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः ।
सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा ॥ २०.११७.१ ॥

ఇంద్రా, సోమాన్ని త్రాగు; హర్యశ్వుని కోసం రాయి పిండిన ఆ సోమం నిన్ను ఆనందపరచుగాక. పిండువాడి చేతులతో బాగా పట్టబడి, దూరంగా కాదు.

यस्ते मदो युजस्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि ।
स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥ २०.११७.२ ॥

నీ మదం ప్రియమైన సహచరుడు; దానితో హర్యశ్వా, నీవు వృత్రులను చంపుతావు — ఆ మదం ఇంద్రా, ప్రభూవసూ, నిన్ను ఆనందపరచుగాక.

बोधा सु मे मघवन् वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् ।
इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व ॥ २०.११७.३ ॥

మఘవన్, నా ఈ మాటను బాగా వినుము — వసిష్ఠుడు నీకు అర్పించే ఈ ప్రశంసను. సహభోజనంలో ఈ బ్రహ్మ మంత్రాలను ఆనందంగా స్వీకరించు.