Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

अथर्ववेद · सूक्त 20.15

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

20.15.1

प्र मंहिष्ठाय बृहते बृहद्रये सत्यशुष्माय तवसे मतिं भरे ।
अपामिव प्रवणे यस्य दुर्धरं राधो विश्वायु शवसे अपावृतम् ॥ २०.१५.१ ॥

अत्यंत दानशूर, महान धनवान, सत्य बल असलेल्या, पराक्रमी (इंद्रा) यांना मी स्तुती अर्पण करतो; सर्वांना आयुष्य देणारे त्यांचे अजेय धन, बलासाठी उतारावरून वाहणाऱ्या पाण्याप्रमाणे खुले आहे.

20.15.2

अध ते विश्वमनु हासदिष्टय आपो निम्नेव सवना हविष्मतः ।
यत्पर्वते न समशीत हर्यत इन्द्रस्य वज्रः श्नथिता हिरण्ययः ॥ २०.१५.२ ॥

मग तुझ्याकडे सर्व इच्छा आणि हविर्दात्यांचे सवन (सोमाहुती) सखल भूमीकडे वाहणाऱ्या पाण्यासारख्या धावतात; पर्वतावर इंद्राचे सुवर्णमय वज्र स्थिर राहिले नाही, तेव्हा त्याने (शत्रूला) भेदले.

20.15.3

अस्मै भीमाय नमसा समध्वर उषो न शुभ्र आ भरा पनीयसे ।
यस्य धाम श्रवसे नामेन्द्रियं ज्योतिरकारि हरितो नायसे ॥ २०.१५.३ ॥

त्या भयंकराला नमस्काराने यज्ञ अर्पण कर; उषेसाठी तेजस्वी प्रकाश आणावा तसा प्रशंसनीयाकडे आण; ज्याचे धाम, कीर्तीसाठी नाव, इंद्रिय-बल आणि प्रकाश निर्माण झाले, त्या सुवर्णवर्ण (इंद्रा)च्या मार्गदर्शनासाठी.

20.15.4

इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य चरामसि प्रभूवसो ।
नहि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सधत्क्षोणीरिव प्रति नो हर्य तद्वचः ॥ २०.१५.४ ॥

हे इंद्रा! आम्ही तुझेच आहोत, हे बहुस्तुत! तुला धरून आम्ही चालतो, हे धनपते! तुझ्याशिवाय दुसरा कोणी नाही, हे गीतांनी स्तुत्य! आमच्या स्तुती स्वीकार, पृथ्वी स्वीकारतात तसे; आमच्या त्या वचनाची इच्छा कर.

20.15.5

भूरि त इन्द्र वीर्यं तव स्मस्यस्य स्तोतुर्मघवन् काममा पृण ।
अनु ते द्यौर्बृहती वीर्यं मम इयं च ते पृथिवी नेम ओजसे ॥ २०.१५.५ ॥

हे इंद्रा! तुझे वीर्य अपार आहे, आम्ही तुझेच आहोत; हे धनवंता! या स्तोत्यांची इच्छा पूर्ण कर. तुझ्या वीर्यानुसार विशाल द्युलोक (वाकला आहे), माझ्यासाठीही; ही पृथ्वीही तुझीच आहे, आणि (एक भाग) तुझ्या ओजासाठी आहे.

20.15.6

त्वं तमिन्द्र पर्वतं महामुरुं वज्रेण वज्रिन् पर्वशश्चकर्तिथ ।
अवासृजो निवृताः सर्तवा अपः सत्रा विश्वं दधिषे केवलं सहः ॥ २०.१५.६ ॥

हे इंद्रा, वज्रधारी, तू त्या महान विशाल पर्वताला वज्राने सांध्यासांध्यांनी तोडलेस. अडवलेली पाणी वाहण्यासाठी सोडलीस; सर्व सामर्थ्य तू एकटाच धारण करतोस.