Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 20.15

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

20.15.1

प्र मंहिष्ठाय बृहते बृहद्रये सत्यशुष्माय तवसे मतिं भरे ।
अपामिव प्रवणे यस्य दुर्धरं राधो विश्वायु शवसे अपावृतम् ॥ २०.१५.१ ॥

ਅਤਿ ਦਾਨੀ, ਮਹਾਨ ਧਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਤੁਤੀ ਅਰਪਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਜਿੱਤ ਧਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਲ ਲਈ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ।

20.15.2

अध ते विश्वमनु हासदिष्टय आपो निम्नेव सवना हविष्मतः ।
यत्पर्वते न समशीत हर्यत इन्द्रस्य वज्रः श्नथिता हिरण्ययः ॥ २०.१५.२ ॥

ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਵਿਸ਼ਮਾਨ ਦੇ ਸਵਨ (ਸੋਮ-ਆਹੂਤੀਆਂ) ਨੀਵੀਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਵਜ੍ਰ ਟਿਕ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ (ਵੈਰੀ ਨੂੰ) ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।

20.15.3

अस्मै भीमाय नमसा समध्वर उषो न शुभ्र आ भरा पनीयसे ।
यस्य धाम श्रवसे नामेन्द्रियं ज्योतिरकारि हरितो नायसे ॥ २०.१५.३ ॥

ਉਸ ਭਿਆਨਕ (ਇੰਦਰ) ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਯਗ ਅਰਪਿਤ ਕਰ; ਉਸ਼ਾ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਲਈ ਲਿਆ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਾਮ, ਯਸ਼ ਲਈ ਨਾਮ, ਇੰਦ੍ਰਿਯ-ਬਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਚੇ ਗਏ, ਉਸ ਸੁਨਹਿਰੀ (ਇੰਦਰ) ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਲਈ।

20.15.4

इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य चरामसि प्रभूवसो ।
नहि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सधत्क्षोणीरिव प्रति नो हर्य तद्वचः ॥ २०.१५.४ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ! ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਹੁਤ-ਸਤੁਤ! ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤੁਤ! ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀਆਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਾਡੇ ਉਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਚਾਹ।

20.15.5

भूरि त इन्द्र वीर्यं तव स्मस्यस्य स्तोतुर्मघवन् काममा पृण ।
अनु ते द्यौर्बृहती वीर्यं मम इयं च ते पृथिवी नेम ओजसे ॥ २०.१५.५ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੇਰਾ ਵੀਰਜ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਧਨਵਾਨ! ਇਸ ਸਤੋਤਾ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਵੀਰਜ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਿਉਲੋਕ (ਝੁਕਿਆ ਹੈ), ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ; ਇਹ ਧਰਤੀ ਵੀ ਤੇਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ (ਇੱਕ ਭਾਗ) ਤੇਰੇ ਓਜ ਲਈ ਹੈ।

20.15.6

त्वं तमिन्द्र पर्वतं महामुरुं वज्रेण वज्रिन् पर्वशश्चकर्तिथ ।
अवासृजो निवृताः सर्तवा अपः सत्रा विश्वं दधिषे केवलं सहः ॥ २०.१५.६ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਜੋੜ-ਜੋੜ ਕੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਰੁਕੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਗਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਸਾਰਾ ਬਲ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਧਾਰਦਾ ਹੈਂ।