Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.15

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

20.15.1

प्र मंहिष्ठाय बृहते बृहद्रये सत्यशुष्माय तवसे मतिं भरे ।
अपामिव प्रवणे यस्य दुर्धरं राधो विश्वायु शवसे अपावृतम् ॥ २०.१५.१ ॥

ଅତିଶୟ ଦାନଶୀଳ, ମହାଧନୀ, ସତ୍ୟବଳଶାଳୀ, ପରାକ୍ରମୀ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରେ; ସର୍ବଜନଙ୍କୁ ଆୟୁ ଦେଉଥିବା ତାଙ୍କ ଅଜେୟ ଧନ ବଳ ପାଇଁ ଢାଲୁ ପଥରେ ପ୍ରବାହିତ ଜଳପରି ଖୋଲା ଅଛି।

20.15.2

अध ते विश्वमनु हासदिष्टय आपो निम्नेव सवना हविष्मतः ।
यत्पर्वते न समशीत हर्यत इन्द्रस्य वज्रः श्नथिता हिरण्ययः ॥ २०.१५.२ ॥

ତା'ପରେ ତୁମ ଆଡ଼କୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଏବଂ ହବିଷ୍ମାନଙ୍କର ସବନ (ସୋମାହୁତି) ନିମ୍ନଭୂମିର ଜଳ ପରି ଧାଇଁ ଆସେ; ପର୍ବତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ର ଯେତେବେଳେ ସ୍ଥିର ରହିଲା ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ତାହା (ଶତ୍ରୁକୁ) ବିଦ୍ଧ କଲା।

20.15.3

अस्मै भीमाय नमसा समध्वर उषो न शुभ्र आ भरा पनीयसे ।
यस्य धाम श्रवसे नामेन्द्रियं ज्योतिरकारि हरितो नायसे ॥ २०.१५.३ ॥

ସେହି ଭୟଙ୍କର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ସହିତ ଯଜ୍ଞ ଅର୍ପଣ କର; ଉଷା ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଆଣିବା ପରି ପ୍ରଶଂସନୀୟଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣ; ଯାହାଙ୍କ ଧାମ, ଯଶ ପାଇଁ ନାମ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ବଳ ଓ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ପାଇଁ।

20.15.4

इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य चरामसि प्रभूवसो ।
नहि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सधत्क्षोणीरिव प्रति नो हर्य तद्वचः ॥ २०.१५.४ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଆମେ ତୁମର, ହେ ବହୁ-ସ୍ତୁତ! ତୁମକୁ ଧରି ଆମେ ଚାଲୁ, ହେ ଧନପତି! ତୁମ ଠାରୁ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ, ହେ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତ! ପୃଥିବୀ ଯେପରି ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେପରି ଆମ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର; ଆମର ସେହି ବାଣୀକୁ ଇଚ୍ଛା କର।

20.15.5

भूरि त इन्द्र वीर्यं तव स्मस्यस्य स्तोतुर्मघवन् काममा पृण ।
अनु ते द्यौर्बृहती वीर्यं मम इयं च ते पृथिवी नेम ओजसे ॥ २०.१५.५ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଅପାର, ଆମେ ତୁମର; ହେ ଧନବାନ୍! ଏହି ସ୍ତୋତାଙ୍କ କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସାରେ ବିଶାଳ ଦ୍ୟୁଲୋକ (ନତ ହୋଇଛି), ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ; ଏହି ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତୁମର, ଏବଂ (ଏକ ଅଂଶ) ତୁମ ଓଜ ପାଇଁ।

20.15.6

त्वं तमिन्द्र पर्वतं महामुरुं वज्रेण वज्रिन् पर्वशश्चकर्तिथ ।
अवासृजो निवृताः सर्तवा अपः सत्रा विश्वं दधिषे केवलं सहः ॥ २०.१५.६ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମେ ସେହି ମହାନ ବିଶାଳ ପର୍ବତକୁ ବଜ୍ରରେ ସନ୍ଧି ସନ୍ଧିରେ କାଟିଦେଲ। ରୁଦ୍ଧ ଜଳକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେବା ପାଇଁ ଛାଡିଦେଲ; ତୁମେ ଏକା ସମସ୍ତ ବଳ ଧାରଣ କର।