અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.26

20.26.1

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे ।
सखाय इन्द्रमूतये ॥ २०.२६.१ ॥

દરેક યોગમાં, દરેક વાજમાં આપણે અતિ બળવાન ઇન્દ્રને આહ્વાન કરીએ છીએ. હે મિત્રો, રક્ષણ માટે ઇન્દ્રને બોલાવો.

आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः ।
वाजेभिरुप नो हवम् ॥ २०.२६.२ ॥

જો તે સાંભળે, તો હજારો રક્ષણો અને બળો સાથે ઇન્દ્ર ચોક્કસ અમારી પાસે આવી અમારું આહ્વાન સ્વીકારે.

अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् ।
यं ते पूर्वं पिता हुवे ॥ २०.२६.३ ॥

પ્રાચીન નિવાસને અનુસરીને, અતિ પ્રહારી નેતાને હું બોલાવું છું; તારા પૂર્વજ પિતાએ પહેલાં જેને બોલાવ્યો હતો.

युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि ॥ २०.२६.४ ॥

સ્થિર વસ્તુઓની આસપાસ ફરતા એ તેજસ્વી, લાલ સૂર્યને તેઓ રથમાં જોડે છે; આકાશમાં પ્રકાશ ઝળહળે છે.

युञ्जन्ति अस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥ २०.२६.५ ॥

તેના રથમાં પ્રિય, વિવિધ પડખાંવાળા, લાલ, સાહસી, માણસોને વહન કરતા બે ઘોડા તેઓ જોડે છે.

केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे ।
समुषद्भिरजायथाः ॥ २०.२६.६ ॥

હે મનુષ્યો, અજ્ઞાનીને જ્ઞાનધ્વજ અને નિરાકારને રૂપ આપતા તમે ઉષાઓ સાથે જન્મ્યા.