அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.26

20.26.1

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे ।
सखाय इन्द्रमूतये ॥ २०.२६.१ ॥

ஒவ்வொரு முயற்சியிலும், ஒவ்வொரு போரிலும் நாம் வலிமைமிக்க இந்திரனை அழைக்கிறோம். நண்பர்களே, பாதுகாப்புக்காக இந்திரனை அழையுங்கள்.

आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः ।
वाजेभिरुप नो हवम् ॥ २०.२६.२ ॥

அவன் கேட்டால், ஆயிரம் பாதுகாப்புகளோடும் வலிமைகளோடும் இந்திரன் நிச்சயமாக நம்மிடம் வந்து நம் அழைப்பை ஏற்கட்டும்.

अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् ।
यं ते पूर्वं पिता हुवे ॥ २०.२६.३ ॥

பழமையான இருப்பிடத்தைப் பின்பற்றி, மிகவும் வலிமையுடன் தாக்கும் தலைவனை நான் அழைக்கிறேன்; உன் தந்தை முன்பு அழைத்தவனை.

युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि ॥ २०.२६.४ ॥

நிலைத்திருப்பவற்றைச் சுற்றி நகரும் அந்த ஒளிரும், செந்நிறமான சூரியனை அவர்கள் பூட்டுகின்றனர்; வானில் ஒளிகள் பிரகாசிக்கின்றன.

युञ्जन्ति अस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥ २०.२६.५ ॥

அவனுடைய தேரில் விரும்பத்தக்க, பல நிற விலா கொண்ட, செந்நிறமான, துணிவுள்ள, மனிதரைச் சுமக்கும் இரண்டு குதிரைகளை அவர்கள் பூட்டுகின்றனர்.

केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे ।
समुषद्भिरजायथाः ॥ २०.२६.६ ॥

ஓ மனிதர்களே, அறியாதவனுக்கு அறிவுக்கொடியையும், உருவமற்றவனுக்கு வடிவத்தையும் அளித்தபடி நீங்கள் விடியல்களுடன் பிறந்தீர்கள்.