ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.26

20.26.1

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे ।
सखाय इन्द्रमूतये ॥ २०.२६.१ ॥

ପ୍ରତି ଯୋଗରେ, ପ୍ରତି ବାଜରେ ଆମେ ଅତି ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ହେ ସଖାମାନେ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକ।

आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः ।
वाजेभिरुप नो हवम् ॥ २०.२६.२ ॥

ସେ ଶୁଣନ୍ତି ଯଦି, ହଜାରେ ରକ୍ଷା ଓ ବଳ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସି ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ।

अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् ।
यं ते पूर्वं पिता हुवे ॥ २०.२६.३ ॥

ପ୍ରାଚୀନ ବାସସ୍ଥାନ ଅନୁସରି, ଅତି ପ୍ରହାରୀ ନେତାଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ତୁମ ପୂର୍ବ ପିତା ପୂର୍ବରୁ ଯାହାଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ।

युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि ॥ २०.२६.४ ॥

ସ୍ଥିର ବସ୍ତୁ ଚାରିପଟେ ଗମନ କରୁଥିବା ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ରକ୍ତିମ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସେମାନେ ରଥରେ ଯୋଡ଼ନ୍ତି; ଆକାଶରେ ଆଲୋକ ଝଲମଲ କରେ।

युञ्जन्ति अस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥ २०.२६.५ ॥

ତାଙ୍କ ରଥରେ ପ୍ରିୟ, ବିଭିନ୍ନ ପାର୍ଶ୍ୱ ବିଶିଷ୍ଟ, ରକ୍ତିମ, ସାହସୀ, ମନୁଷ୍ୟ ବହନକାରୀ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱ ସେମାନେ ଯୋଡ଼ନ୍ତି।

केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे ।
समुषद्भिरजायथाः ॥ २०.२६.६ ॥

ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ଅଜ୍ଞାନୀ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ-ଧ୍ୱଜ ଏବଂ ନିରାକାରକୁ ରୂପ ଦେଉ ଦେଉ ତୁମେ ଉଷାମାନଙ୍କ ସହ ଜନ୍ମିଲ।