અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.38

20.38.1

आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् ।
एदं बर्हिः सदो मम ॥ २०.३८.१ ॥

હે ઇન્દ્ર, આવ; તારા માટે આ સોમ નિચોવાયો છે; આ સોમ પી. મારા આ દર્ભાસન પર બેસ.

आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना ।
उप ब्रह्माणि नः शृणु ॥ २०.३८.२ ॥

હે ઇન્દ્ર, પ્રાર્થનાથી જોડાયેલા, કેશવાળા બે અશ્વો તને અહીં લાવે. અમારી પ્રાર્થનાઓ નજીકથી સાંભળ.

ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः ।
सुतावन्तो हवामहे ॥ २०.३८.३ ॥

હે સોમપાયી ઇન્દ્ર, અમે પ્રાર્થના કરનારા, સોમ નિચોવનારા; તને સાથી બનાવી તને બોલાવીએ છીએ.

इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः ।
इन्द्रं वाणीरनूषत ॥ २०.३८.४ ॥

ગાથા ગાનારા ઇન્દ્રની જ મહાન સ્તુતિ કરે છે; મંત્ર ઉચ્ચારનારા ઇન્દ્રને ઉંચા સ્વરે વખાણે છે; વાણીઓએ ઇન્દ્રની જ સ્તુતિ કરી.

इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा ।
इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ॥ २०.३८.५ ॥

ઇન્દ્ર જ હરિ નામના બે અશ્વો સાથે જોડાયેલો છે; વાણીથી જોડાયેલો; વજ્રધારી, સુવર્ણમય ઇન્દ્ર.

इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि ।
वि गोभिरद्रिमैरयत् ॥ २०.३८.६ ॥

ઇન્દ્રે દીર્ઘ દૃષ્ટિ માટે સૂર્યને આકાશમાં ચઢાવ્યો; કિરણોથી પર્વતને હલાવ્યો.