அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.38

20.38.1

आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् ।
एदं बर्हिः सदो मम ॥ २०.३८.१ ॥

இந்திரா, வா; உனக்காக இந்த சோமம் பிழியப்பட்டுள்ளது. இந்த சோமத்தைப் பருகு. என் இந்த தர்ப்ப ஆசனத்தில் அமர்.

आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना ।
उप ब्रह्माणि नः शृणु ॥ २०.३८.२ ॥

இந்திரா, பிரார்த்தனையால் பூட்டப்பட்ட, பிடரி மயிர் கொண்ட இரு குதிரைகள் உன்னை இங்கு கொண்டு வரட்டும். எங்கள் பிரார்த்தனைகளை அருகில் கேள்.

ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः ।
सुतावन्तो हवामहे ॥ २०.३८.३ ॥

சோமம் பருகும் இந்திரா, நாங்கள் பிரார்த்தனை செய்பவர்கள், சோமம் பிழிபவர்கள், உன்னைத் தோழனாகக் கொண்டு உன்னை அழைக்கிறோம்.

इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः ।
इन्द्रं वाणीरनूषत ॥ २०.३८.४ ॥

பாடல் பாடுபவர்கள் இந்திரனையே பெரிதாகப் போற்றுகிறார்கள்; மந்திரம் ஓதுபவர்கள் இந்திரனை உரத்து வாழ்த்துகிறார்கள்; பேச்சுகள் இந்திரனையே துதித்தன.

इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा ।
इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ॥ २०.३८.५ ॥

இந்திரனே பழுப்பு குதிரைகளுடன் சேர்ந்து இணைந்திருக்கிறான்; பேச்சால் பூட்டப்பட்டவன்; வஜ்ரம் ஏந்திய பொன்னிறமான இந்திரன்.

इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि ।
वि गोभिरद्रिमैरयत् ॥ २०.३८.६ ॥

இந்திரன் நீண்ட பார்வைக்காக சூரியனை வானில் ஏற்றினான்; கதிர்களால் மலையைக் கிளறினான்.