ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.39

20.39.1

इन्द्रं वो विश्वतस्परि हवामहे जनेभ्यः ।
अस्माकमस्तु केवलः ॥ २०.३९.१ ॥

ଆମେ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଦିଗରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ସେ ଆମର ହିଁ ଏକମାତ୍ର ହେଉ।

व्यन्तरिक्षमतिरन् मदे सोमस्य रोचना ।
इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥ २०.३९.२ ॥

ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ବିସ୍ତାର କରି ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ସେ ବଳକୁ ଭେଦ କରିବା ସମୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକସମୂହ ଖୋଲି ଦେଲେ।

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन् गुहा सतीः ।
अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥ २०.३९.३ ॥

ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁମ୍ଫାରେ ଲୁଚିଥିବା ଗାଈମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଚଳାଇଲେ; ବଳକୁ ଏଆଡ଼େ ଠେଲିଦେଲେ।

इन्द्रेण रोचना दिवो दृल्हानि दृंहितानि च ।
स्थिराणि न पराणुदे ॥ २०.३९.४ ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକସମୂହ ଦୃଢ଼ ଓ ସୁସ୍ଥିର ହୋଇଛନ୍ତି; ସ୍ଥିରଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ହଟାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

अपामूर्मिर्मदन्न् इव स्तोम इन्द्राजिरायते ।
वि ते मदा अराजिषुः ॥ २०.३९.५ ॥

ଜଳର ଢେଉ ମଦ ଦେଇ ବହିଯାଏ ପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସ୍ତୋତ୍ର ବହେ; ତୁମ ମଦସମୂହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା।