อถรรพเวท · สูกตะ 20.39

20.39.1

इन्द्रं वो विश्वतस्परि हवामहे जनेभ्यः ।
अस्माकमस्तु केवलः ॥ २०.३९.१ ॥

เราเรียกพระอินทร์มาหาท่านจากทุกทิศ เพื่อประชาชนทั้งหลาย ขอให้พระองค์เป็นของพวกเราแต่ผู้เดียวเถิด

व्यन्तरिक्षमतिरन् मदे सोमस्य रोचना ।
इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥ २०.३९.२ ॥

ด้วยความปีติจากน้ำโสม พระอินทร์ทรงข้ามท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไปได้ และเมื่อพระองค์ทรงผ่าถ้ำของวละ พระองค์ก็ทรงเปิดเผยแดนอันสว่างไสว

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन् गुहा सतीः ।
अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥ २०.३९.३ ॥

พระองค์ทรงเปิดเผยฝูงวัวที่ซ่อนอยู่ในถ้ำให้แก่อังคีรสทั้งหลาย ทรงต้อนมันขึ้นมา และทรงผลักวละให้ถอยกลับมาทางฝั่งนี้

इन्द्रेण रोचना दिवो दृल्हानि दृंहितानि च ।
स्थिराणि न पराणुदे ॥ २०.३९.४ ॥

ด้วยพระอินทร์ แดนสว่างแห่งสวรรค์และสิ่งที่มั่นคงทั้งหลายจึงถูกทำให้แน่นและคงที่ พระองค์ไม่ทรงผลักสิ่งที่มั่นคงให้ล้มไป

अपामूर्मिर्मदन्न् इव स्तोम इन्द्राजिरायते ।
वि ते मदा अराजिषुः ॥ २०.३९.५ ॥

ดุจคลื่นแห่งน้ำ บทสรรเสริญที่ปลุกความปีติไหลมาถึงพระองค์ พระอินทร์ พระความปีติของพระองค์ได้สว่างไสวไปทั่ว