અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.5

20.5.1

अयमु त्वा विचर्षणे जनीरिवाभि संवृतः ।
प्र सोम इन्द्र सर्पतु ॥ २०.५.१ ॥

હે સર્વદ્રષ્ટા ઇન્દ્ર, પત્નીઓ પતિને વીંટળાય તેમ આ સોમ તને વીંટળાયેલો છે; હે ઇન્દ્ર, સોમ તારી તરફ વહો.

तुविग्रीवो वपोदरः सुबाहुरन्धसो सदे ।
इन्द्रो वृत्राणि जिघ्नते ॥ २०.५.२ ॥

જાડી ડોક, પહોળું પેટ અને સુંદર ભુજાઓવાળો ઇન્દ્ર સોમના આસન પર બેસીને શત્રુઓનો નાશ કરે છે.

इन्द्र प्रेहि पुरस्त्वं विश्वस्येशान ओजसा ।
वृत्राणि वृत्रहं जहि ॥ २०.५.३ ॥

હે ઇન્દ્ર, આગળ આવ; તું તારા બળથી સૌનો સ્વામી છે. હે વૃત્રહંતા, શત્રુઓનો સંહાર કર.

दीर्घस्ते अस्त्वङ्कुशो येना वसु प्रयच्छसि ।
यजमानाय सुन्वते ॥ २०.५.४ ॥

તારો અંકુશ લાંબો હો; જેનાથી તું સોમ નિચોવનાર યજમાનને ધન આપે છે.

अयं त इन्द्र सोमो निपूतो अधि बर्हिषि ।
एहीमस्य द्रवा पिब ॥ २०.५.५ ॥

હે ઇન્દ્ર, આ સોમ તારા માટે દર્ભ પર ગાળવામાં આવ્યો છે; આવ, ઝડપથી આવીને તેને પી.

शाचिगो शाचिपूजनायं रणाय ते सुतः ।
आखण्डल प्र हूयसे ॥ २०.५.६ ॥

હે શચીપતિ, શચીથી પૂજિત! આ સોમ તારા આનંદ માટે નિચોવાયો છે; હે આખંડલ, તને બોલાવવામાં આવે છે.

यस्ते शृङ्गवृषो नपात्प्रणपात्कुण्डपाय्यः ।
न्यस्मिन् दध्र आ मनः ॥ २०.५.७ ॥

તારો શિંગડાવાળો વૃષભ, નપાત્, વહીને વહેનારો, કુંડમાંથી પીવા યોગ્ય — તેમાં તેણે મન લગાવ્યું છે.