ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.5

20.5.1

अयमु त्वा विचर्षणे जनीरिवाभि संवृतः ।
प्र सोम इन्द्र सर्पतु ॥ २०.५.१ ॥

ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ପତ୍ନୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଘେରିବା ପରି ଏହି ସୋମ ତୁମକୁ ଘେରିଛି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ତୁମ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

तुविग्रीवो वपोदरः सुबाहुरन्धसो सदे ।
इन्द्रो वृत्राणि जिघ्नते ॥ २०.५.२ ॥

ମୋଟା ବେକ, ପ୍ରଶସ୍ତ ପେଟ ଓ ସୁନ୍ଦର ବାହୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମାସନରେ ବସି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି।

इन्द्र प्रेहि पुरस्त्वं विश्वस्येशान ओजसा ।
वृत्राणि वृत्रहं जहि ॥ २०.५.३ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଗକୁ ଆସ; ତୁମ ବଳରେ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଈଶ୍ବର। ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କର।

दीर्घस्ते अस्त्वङ्कुशो येना वसु प्रयच्छसि ।
यजमानाय सुन्वते ॥ २०.५.४ ॥

ତୁମ ଅଙ୍କୁଶ ଦୀର୍ଘ ହେଉ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀ ଯଜମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।

अयं त इन्द्र सोमो निपूतो अधि बर्हिषि ।
एहीमस्य द्रवा पिब ॥ २०.५.५ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ କୁଶ ଉପରେ ଛଣା ହୋଇଛି; ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଆସି ଏହା ପିଅ।

शाचिगो शाचिपूजनायं रणाय ते सुतः ।
आखण्डल प्र हूयसे ॥ २०.५.६ ॥

ହେ ଶଚୀପତି, ଶଚୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ! ଏହି ସୋମ ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ନିଷ୍କାଷିତ ହୋଇଛି; ହେ ଆଖଣ୍ଡଳ, ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି।

यस्ते शृङ्गवृषो नपात्प्रणपात्कुण्डपाय्यः ।
न्यस्मिन् दध्र आ मनः ॥ २०.५.७ ॥

ତୁମ ଶିଙ୍ଗର ବୃଷଭ, ନପାତ୍, ବହି ଝରିପଡ଼ୁଥିବା, କୁଣ୍ଡରୁ ପିଇବା ଯୋଗ୍ୟ — ତା'ଠାରେ ସେ ମନ ରଖିଛି।