अथर्ववेद · सूक्त 20.5

20.5.1

अयमु त्वा विचर्षणे जनीरिवाभि संवृतः ।
प्र सोम इन्द्र सर्पतु ॥ २०.५.१ ॥

हे सर्वद्रष्टा इंद्रा, पत्नी पतीला वेढतात तसा हा सोम तुला वेढून आहे; हे इंद्रा, सोम तुझ्याकडे वाहो.

तुविग्रीवो वपोदरः सुबाहुरन्धसो सदे ।
इन्द्रो वृत्राणि जिघ्नते ॥ २०.५.२ ॥

जाड मान, रुंद पोट आणि सुंदर बाहू असलेला इंद्र सोमाच्या आसनावर बसून शत्रूंचा नाश करतो.

इन्द्र प्रेहि पुरस्त्वं विश्वस्येशान ओजसा ।
वृत्राणि वृत्रहं जहि ॥ २०.५.३ ॥

हे इंद्रा, पुढे ये; तू आपल्या सामर्थ्याने सर्वांचा स्वामी आहेस. हे वृत्रहंता, शत्रूंचा नाश कर.

दीर्घस्ते अस्त्वङ्कुशो येना वसु प्रयच्छसि ।
यजमानाय सुन्वते ॥ २०.५.४ ॥

तुझा अंकुश लांब असो; ज्याने तू सोम पिळणाऱ्या यजमानाला धन देतोस.

अयं त इन्द्र सोमो निपूतो अधि बर्हिषि ।
एहीमस्य द्रवा पिब ॥ २०.५.५ ॥

हे इंद्रा, हा सोम तुझ्यासाठी दर्भावर गाळला आहे; ये, लवकर येऊन हा पी.

शाचिगो शाचिपूजनायं रणाय ते सुतः ।
आखण्डल प्र हूयसे ॥ २०.५.६ ॥

हे शचीपती, शचीने पूजित! हा सोम तुझ्या आनंदासाठी पिळला आहे; हे आखंडला, तुला बोलावले जात आहे.

यस्ते शृङ्गवृषो नपात्प्रणपात्कुण्डपाय्यः ।
न्यस्मिन् दध्र आ मनः ॥ २०.५.७ ॥

तुझा शिंगांचा वृषभ, नपात्, वाहून जाणारा, कुंडातून प्यायला योग्य — त्याच्यात त्याने मन ठेवले आहे.