ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.6

20.6.1

इन्द्र त्वा वृषभं वयं सुते सोमे हवामहे ।
स पाहि मध्वो अन्धसः ॥ २०.६.१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ, ବର୍ଷଣକାରୀ ବୃଷଭ ରୂପ ତୁମକୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ମଧୁର ସୋମରସ ପାନ କର।

इन्द्र क्रतुविदं सुतं सोमं हर्य पुरुष्टुत ।
पिबा वृषस्व तातृपिम् ॥ २०.६.२ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଯଜ୍ଞଜ୍ଞାନ ଦେଉଥିବା ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମରେ ରମ; ହେ ବହୁପ୍ରଶଂସିତ, ପାନ କରି ତୃପ୍ତ ହୁଅ।

इन्द्र प्र णो धितावानं यज्ञं विश्वेभिर्देवेभिर् ।
तिर स्तवान विश्पते ॥ २०.६.३ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଧୀମାନ ଯଜ୍ଞକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ; ହେ ସ୍ତୁତ, ହେ ବିଶ୍ପତି!

इन्द्र सोमाः सुता इमे तव प्र यन्ति सत्पते ।
क्षयं चन्द्रास इन्दवः ॥ २०.६.४ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଏହି ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମସମୂହ ତୁମ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ହେ ସତ୍ପତି, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ବିନ୍ଦୁସମୂହ ତୁମ ନିବାସ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି।

दधिष्वा जठरे सुतं सोममिन्द्र वरेण्यम् ।
तव द्युक्षास इन्दवः ॥ २०.६.५ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମ ଉଦରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ଧାରଣ କର; ଏହି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ବିନ୍ଦୁ ତୁମର।

गिर्वणः पाहि नः सुतं मधोर्धाराभिरज्यसे ।
इन्द्र त्वादातमिद्यशः ॥ २०.६.६ ॥

ହେ ଗିର୍ବଣ! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ପାନ କର; ମଧୁର ଧାରାରେ ତୁମେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୁଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଯଶ ତୁମକୁ ହିଁ ଦିଆଯାଇଛି।

अभि द्युम्नानि वनिन इन्द्रं सचन्ते अक्षिता ।
पीत्वी सोमस्य वावृधे ॥ २०.६.७ ॥

ଇଚ୍ଛୁକ ଉପାସକମାନେ ଅକ୍ଷୟ ବୈଭବ ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସୋମ ପାନ କରି ସେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।

अर्वावतो न आ गहि परावतश्च वृत्रहन् ।
इमा जुषस्व नो गिरः ॥ २०.६.८ ॥

ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ନିକଟରୁ ଓ ଦୂରରୁ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସ। ଆମର ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ଗ୍ରହଣ କର।

यदन्तरा परावतमर्वावतं च हूयसे ।
इन्द्रेह तत आ गहि ॥ २०.६.९ ॥

ଦୂର ଓ ନିକଟ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆହ୍ୱାନିତ ହୁଅ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାରୁ ଏଠାକୁ ଆସ।