અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.60

20.60.1

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः ।
एवा ते राध्यं मनः ॥ २०.६०.१ ॥

ખરેખર તું વીરોને ઇચ્છનારો છે; એ જ રીતે તું શૂર અને સ્થિર છે; એ જ રીતે તારું મન રીઝવવા યોગ્ય છે.

एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः ।
अघा चिदिन्द्र मे सचा ॥ २०.६०.२ ॥

એ જ રીતે, હે અપાર ઐશ્વર્યવાન ઇન્દ્ર, સર્વ દાતાઓ દ્વારા દાન અર્પિત થયું છે; ખરેખર, હે ઇન્દ્ર, તું મારી સાથે રહે.

मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते ।
मत्स्वा सुतस्य गोमतः ॥ २०.६०.३ ॥

હે વાજોના સ્વામી, બ્રહ્મની જેમ આળસુ ન થા; નિચોવેલા સોમથી, ગોધનવાળા તેનાથી, પ્રસન્ન થા.

एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही ।
पक्वा शाखा न दाशुषे ॥ २०.६०.४ ॥

એ જ રીતે, તેની સત્ય અને મધુર વાણી વિશાળ, ગોધનયુક્ત અને મહાન છે; પાકેલી ડાળી દાતાને આપતી હોય તેમ.

एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते ।
सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे ॥ २०.६०.५ ॥

એ જ રીતે, હે ઇન્દ્ર, તારી વિભૂતિઓ અને રક્ષણો મારા જેવા માટે છે; દાતા માટે તે તરત જ પણ છે.

एवा ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या ।
इन्द्राय सोमपीतये ॥ २०.६०.६ ॥

એ જ રીતે, તેના પ્રિય સ્તોમ અને ઉક્થ ગાવા યોગ્ય છે; ઇન્દ્રના સોમપાન માટે.