அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.60

20.60.1

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः ।
एवा ते राध्यं मनः ॥ २०.६०.१ ॥

நிச்சயமாக நீ வீரர்களை விரும்புபவன்; இவ்வாறே நீ துணிவுள்ளவனும் உறுதியானவனும் ஆவாய்; இவ்வாறே உன் மனம் மகிழ்விக்கப்பட வேண்டியது.

एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः ।
अघा चिदिन्द्र मे सचा ॥ २०.६०.२ ॥

இவ்வாறே, மிகுந்த செல்வமுடைய இந்திரனே, எல்லா வழங்குபவர்களாலும் கொடை அளிக்கப்பட்டது; நிச்சயமாக, இந்திரனே, நீ என்னுடன் இரு.

मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते ।
मत्स्वा सुतस्य गोमतः ॥ २०.६०.३ ॥

வாஜங்களின் தலைவனே, பிரம்மத்தைப் போல சோர்வுற்றவனாக ஆகாதே; பிழிந்த சோமத்தால், பசுக்களோடு கூடிய அதில், மகிழ்ச்சியடை.

एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही ।
पक्वा शाखा न दाशुषे ॥ २०.६०.४ ॥

இவ்வாறே, அவனுடைய உண்மையான இனிய சொல் பரந்ததும், பசுக்கள் நிறைந்ததும், பெரியதுமாகும்; கொடுப்பவனுக்குப் பழுத்த கிளை போல.

एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते ।
सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे ॥ २०.६०.५ ॥

இவ்வாறே, இந்திரனே, உன் பெருஞ்செல்வங்களும் பாதுகாப்புகளும் என்னைப் போன்றவருக்கு உள்ளன; கொடுப்பவனுக்கு உடனே அவை உள்ளன.

एवा ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या ।
इन्द्राय सोमपीतये ॥ २०.६०.६ ॥

இவ்வாறே, அவனுடைய விருப்பமான புகழ்ச்சியும் உக்தமும் ஓதத்தக்கவை; இந்திரன் சோமம் பருகுவதற்காக.