Atharvaveda · Sūkta 20.60

20.60.1

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः ।
एवा ते राध्यं मनः ॥ २०.६०.१ ॥

Gewiss begehrst du Helden; so bist du tapfer und fest. So ist dein Sinn zu gewinnen.

एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः ।
अघा चिदिन्द्र मे सचा ॥ २०.६०.२ ॥

So, o Indra von reicher Gabe, ist die Gabe von allen Gebern dargebracht; gewiss, Indra, sei mit mir.

मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते ।
मत्स्वा सुतस्य गोमतः ॥ २०.६०.३ ॥

O Herr der Beute, werde nicht matt wie ein Gebet; freue dich am gepressten Soma, reich an Rindern.

एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही ।
पक्वा शाखा न दाशुषे ॥ २०.६०.४ ॥

So ist seine wahre und süße Rede weit, reich an Rindern und groß, wie ein reifer Zweig für den Geber.

एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते ।
सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे ॥ २०.६०.५ ॥

So, o Indra, sind deine Herrlichkeiten und Schutzkräfte für einen wie mich; für den Geber sind sie sogleich da.

एवा ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या ।
इन्द्राय सोमपीतये ॥ २०.६०.६ ॥

So sind sein geliebter Lobgesang und Rezitation zu singen, für Indras Trinken des Soma.