ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.60

20.60.1

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः ।
एवा ते राध्यं मनः ॥ २०.६०.१ ॥

ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ବୀରକାମୀ; ସେହିପରି ତୁମେ ଶୂର ଓ ସ୍ଥିର; ସେହିପରି ତୁମ ମନ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ।

एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः ।
अघा चिदिन्द्र मे सचा ॥ २०.६०.२ ॥

ସେହିପରି, ହେ ଅପାର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାନ ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି; ନିଶ୍ଚୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମୋ ସହିତ ରୁହ।

मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते ।
मत्स्वा सुतस्य गोमतः ॥ २०.६०.३ ॥

ହେ ବାଜମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମ ପରି ଆଳସୀ ହୁଅ ନାହିଁ; ନିଚୋଡ଼ା ସୋମରେ, ଗୋଧନଯୁକ୍ତ ତା'ରେ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ।

एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही ।
पक्वा शाखा न दाशुषे ॥ २०.६०.४ ॥

ସେହିପରି, ତାହାର ସତ୍ୟ ଓ ମଧୁର ବାଣୀ ବିଶାଳ, ଗୋଧନଯୁକ୍ତ ଓ ମହାନ; ପାଚିଲା ଶାଖା ଦାତାକୁ ଯେପରି।

एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते ।
सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे ॥ २०.६०.५ ॥

ସେହିପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ବିଭୂତି ଓ ରକ୍ଷାସବୁ ମୋ ପରି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ; ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁରନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

एवा ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या ।
इन्द्राय सोमपीतये ॥ २०.६०.६ ॥

ସେହିପରି, ତାହାର ପ୍ରିୟ ସ୍ତୋମ ଓ ଉକ୍ଥ ପାଠ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୋମପାନ ପାଇଁ।