അഥർവവേദം · സൂക്തം 20.60

20.60.1

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः ।
एवा ते राध्यं मनः ॥ २०.६०.१ ॥

തീർച്ചയായും നീ വീരന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ്; അതുപോലെ നീ ശൂരനും സ്ഥിരനുമാണ്; അതുപോലെ നിന്റെ മനസ്സ് പ്രസാദിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः ।
अघा चिदिन्द्र मे सचा ॥ २०.६०.२ ॥

ഇങ്ങനെ, വലിയ സമ്പത്തുള്ള ഇന്ദ്രാ, എല്ലാ ദാതാക്കളാലും ദാനം അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; തീർച്ചയായും, ഇന്ദ്രാ, നീ എന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടാകണം.

मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते ।
मत्स्वा सुतस्य गोमतः ॥ २०.६०.३ ॥

വാജങ്ങളുടെ നാഥാ, ബ്രഹ്മംപോലെ അലസനാകരുത്; പിഴിഞ്ഞ സോമത്താൽ, പശുസമ്പത്തോടുകൂടിയതിനാൽ, സന്തോഷിക്കുക.

एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही ।
पक्वा शाखा न दाशुषे ॥ २०.६०.४ ॥

ഇങ്ങനെ, അവന്റെ സത്യവും മധുരവുമായ വാക്ക് വിശാലവും പശുസമ്പത്തോടുകൂടിയതും മഹത്തുമാണ്; പഴുത്ത ശാഖ ദാതാവിന് നൽകുന്നതുപോലെ.

एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते ।
सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे ॥ २०.६०.५ ॥

ഇങ്ങനെ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വിഭൂതികളും സംരക്ഷണങ്ങളും എന്നെപ്പോലുള്ളവർക്കുള്ളതാണ്; ദാതാവിന് ഉടനെതന്നെ അവ ഉണ്ട്.

एवा ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या ।
इन्द्राय सोमपीतये ॥ २०.६०.६ ॥

ഇങ്ങനെ, അവന്റെ ഇഷ്ടമായ സ്തോമവും ഉക്ഥവും ചൊല്ലപ്പെടേണ്ടതാണ്; ഇന്ദ്രന്റെ സോമപാനത്തിനായി.