अथर्ववेद · सूक्त 3.29

3.29.1

यद्राजानो विभजन्त इष्टापूर्तस्य षोडशं यमस्यामी सभासदः ।
अविस्तस्मात्प्र मुञ्चति दत्तः शितिपात्स्वधा ॥ ३.२९.१ ॥

इष्टापूर्तातील सोळावा भाग राजे वाटतात, यमाचे हे सभासद — त्यातून अवी मुक्त करतो; दिलेला श्वेतपाद अवी हीच स्वधा.

सर्वान् कामान् पूरयत्याभवन् प्रभवन् भवन् ।
आकूतिप्रोऽविर्दत्तः शितिपान्न् नोप दस्यति ॥ ३.२९.२ ॥

हे सर्व कामना पूर्ण करते — होणारे, उत्पन्न होणारे, असणारे म्हणून. आकूती पूर्ण करणारा दिलेला अवी श्वेतपाद फसवत नाही.

यो ददाति शितिपादमविं लोकेन संमितम् ।
स नाकमभ्यारोहति यत्र शुल्को न क्रियते अबलेन बलीयसे ॥ ३.२९.३ ॥

जो लोकमापानुसार श्वेतपाद अवी देतो, तो स्वर्गात चढतो; जिथे दुर्बलाकडून बलवानासाठी शुल्क घेतले जात नाही.

पञ्चापूपं शितिपादमविं लोकेन संमितम् ।
प्रदातोप जीवति पितॄणां लोकेऽक्षितम् ॥ ३.२९.४ ॥

पाच अपूपांसह, लोकमापानुसार श्वेतपाद अवी देणारा दाता पितरांच्या अक्षय लोकात जिवंत राहतो.

पञ्चापूपं शितिपादमविं लोकेन संमितम् ।
प्रदातोप जीवति सूर्यामासयोरक्षितम् ॥ ३.२९.५ ॥

पाच अपूपांसह, लोकमापानुसार श्वेतपाद अवी देणारा दाता सूर्य-चंद्रांच्या अक्षय लोकात जिवंत राहतो.

इरेव नोप दस्यति समुद्र इव पयो महत् ।
देवौ सवासिनाविव शितिपान् नोप दस्यति ॥ ३.२९.६ ॥

इरा फसवत नाही, महासागराचे पाणी फसवत नाही, एकत्र राहणारे दोन देव फसवत नाहीत — तसाच श्वेतपाद अवी फसवत नाही.

क इदं कस्मा अदात्कामः कामायादात् ।
कामो दाता कामः प्रतिग्रहीता कामः समुद्रमा विवेश ।
कामेन त्वा प्रति गृह्णामि कामैतत्ते ॥ ३.२९.७ ॥

हे कोणी कोणाला दिले? कामाने कामाला दिले. काम दाता, काम प्रतिग्रहीता; काम समुद्रात प्रविष्ट झाला. कामाने मी तुला स्वीकारतो; हे काम, हे तुझ्यासाठी.

भूमिष्ट्वा प्रति गृह्णात्वन्तरिक्षमिदं महत् ।
माहं प्राणेन मात्मना मा प्रजया प्रतिगृह्य वि राधिषि ॥ ३.२९.८ ॥

पृथ्वी तुला स्वीकारो, हे महान अंतरिक्षही स्वीकारो. प्राणाने, आत्म्याने, प्रजेने—स्वीकारून—मी वंचित न होवो.