أثارفافيدا · سوكتا 4.12

4.12.1

रोहण्यसि रोहण्यस्थ्नश्छिन्नस्य रोहणी ।
रोहयेदमरुन्धति ॥ ४.१२.१ ॥

أنتِ روهيني، المُنمّية؛ روهيني للعظم المكسور. يا أرundhati، أنمِ هذا.

यत्ते रिष्टं यत्ते द्युत्तमस्ति पेष्ट्रं त आत्मनि ।
धाता तद्भद्रया पुनः सं दधत्परुषा परुः ॥ ४.१२.२ ॥

ما في جسدك مجروح أوممزق أو مسحوق، فليجمعه الخالق ثانيةً بوسيلة مباركة، واضعاً مفصلاً على مفصل.

सं ते मज्जा मज्ज्ञा भवतु समु ते परुषा परुः ।
सं ते मांसस्य विस्रस्तं समस्थ्यपि रोहतु ॥ ४.१२.३ ॥

ليلتئم نخاعُك بالنخاع، ومفصلُك بالمفصل. وليجتمع ما انفصل من لحمك، وليَنْمُ العظمُ أيضاً.

मज्जा मज्ञा सं धीयतां चर्मणा चर्म रोहतु ।
असृक्ते अस्थि रोहतु मांसं मांसेन रोहतु ॥ ४.१२.४ ॥

ليستقرَّ النخاعُ مع النخاع؛ وليَنمُ الجلدُ مع الجلد. ولينمُ دمُك وعظمُك؛ وليَنمُ اللحمُ مع اللحم.

लोम लोम्ना सं कल्पया त्वचा सं कल्पया त्वचम् ।
असृक्ते अस्थि रोहतु छिन्नं सं धेह्योषधे ॥ ४.१२.५ ॥

ألصِقْ شعرةً بشعرة، ووافِقْ جلداً بجلد. ولينمُ دمُك وعظمُك. أيتها العشبة، اجمعي المقطوع.

स उत्तिष्ठ प्रेहि प्र द्रव रथः सुचक्रः ।
सुपविः सुनाभिः प्रति तिष्ठोर्ध्वः ॥ ४.१२.६ ॥

انهض، وامضِ، واندفعْ، أيتها المركبةُ ذاتُ العجلاتِ الجيدة والمحورِ الجيد والمحورِ المركزي الجيد. قفْ منتصباً.

यदि कर्तं पतित्वा संशश्रे यदि वाश्मा प्रहृतो जघान ।
ऋभू रथस्येवाङ्गानि सं दधत्परुषा परुः ॥ ४.१२.७ ॥

إن انكسر الكرتام بسقوط، أو إن ضربها حجر فأصاب، فاجمع الأطراف مفصلاً بمفصل، كما جمع ṛbhu أجزاء العربة.