अथर्ववेद · सूक्त 4.12

4.12.1

रोहण्यसि रोहण्यस्थ्नश्छिन्नस्य रोहणी ।
रोहयेदमरुन्धति ॥ ४.१२.१ ॥

तू रोहणी आहेस, तुटलेले हाड जोडणारी रोहणी. हे अरुंधती, हे वाढव.

यत्ते रिष्टं यत्ते द्युत्तमस्ति पेष्ट्रं त आत्मनि ।
धाता तद्भद्रया पुनः सं दधत्परुषा परुः ॥ ४.१२.२ ॥

तुझ्या शरीरातील जे जखमी, फाटलेले किंवा चिरडलेले आहे, ते धाता शुभ उपायाने पुन्हा जोडो, सांध्याला सांधा जोडून.

सं ते मज्जा मज्ज्ञा भवतु समु ते परुषा परुः ।
सं ते मांसस्य विस्रस्तं समस्थ्यपि रोहतु ॥ ४.१२.३ ॥

तुझा मज्जा मज्जेशी मिळो, आणि तुझा सांधा सांध्याशी मिळो. तुझ्या मांसाचा सैल झालेला भाग एकत्र होवो; हाड देखील वाढो.

मज्जा मज्ञा सं धीयतां चर्मणा चर्म रोहतु ।
असृक्ते अस्थि रोहतु मांसं मांसेन रोहतु ॥ ४.१२.४ ॥

मज्जा मज्जेशी मिळून स्थिर होवो; त्वचेशी त्वचा वाढो. तुझे रक्त आणि हाड वाढो; मांस मांसाशी वाढो.

लोम लोम्ना सं कल्पया त्वचा सं कल्पया त्वचम् ।
असृक्ते अस्थि रोहतु छिन्नं सं धेह्योषधे ॥ ४.१२.५ ॥

केसाला केसाशी जोड; त्वचेला त्वचेशी जुळव. तुझे रक्त आणि हाड वाढो. हे औषधी, तुटलेले एकत्र कर.

स उत्तिष्ठ प्रेहि प्र द्रव रथः सुचक्रः ।
सुपविः सुनाभिः प्रति तिष्ठोर्ध्वः ॥ ४.१२.६ ॥

उठ, पुढे जा, धाव, हे रथा, चांगली चाके, चांगला आस आणि चांगली नाभी असलेल्या, उंच उभा राहा.

यदि कर्तं पतित्वा संशश्रे यदि वाश्मा प्रहृतो जघान ।
ऋभू रथस्येवाङ्गानि सं दधत्परुषा परुः ॥ ४.१२.७ ॥

जर कर्त पडून तुटले असेल, किंवा दगडाने प्रहार होऊन जखम झाली असेल, तर ऋभूने रथाचे अवयव जसे जोडले तसे सांध्याला सांधा जोडून (अवयव) पुन्हा जोडा.