ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.24.1
इन्द्रस्य मन्महे शश्वदिदस्य मन्महे वृत्रघ्न स्तोमा उप मेम आगुः ।
यो दाशुषः सुकृतो हवमेति स नो मुञ्चत्वंहसः ॥ ४.२४.१ ॥
ଆମେ ସର୍ବଦା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ, ବୃତ୍ରହନ୍ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ; ମୋ ପାଖକୁ ସ୍ତୋତ୍ର ଆସିଛି। ଦାନଶୀଳ ସୁକର୍ମୀ ଉପାସକଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ଆସୁଥିବା ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
4.24.2
य उग्रीणामुग्रबाहुर्ययुर्यो दानवानां बलमारुरोज ।
येन जिताः सिन्धवो येन गावः स नो मुञ्चत्वंहसः ॥ ४.२४.२ ॥
ଉଗ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଗ୍ରବାହୁ, ଯିଏ ଦାନବମାନଙ୍କ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ନଦୀସବୁ ଜିଣିହେଲା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଗାଈମାନେ ଜିଣିହେଲେ, ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
4.24.3
यश्चर्षणिप्रो वृषभः स्वर्विद्यस्मै ग्रावाणः प्रवदन्ति नृम्णम् ।
यस्याध्वरः सप्तहोता मदिष्ठः स नो मुञ्चत्वंहसः ॥ ४.२४.३ ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀ, ବୃଷଭ, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରକାଶର ଅନ୍ୱେଷକ; ଯାହାପାଇଁ ପଥରଗୁଡ଼ିକ ବଳ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ସାତ ହୋତାଙ୍କ ସହିତ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଯଜ୍ଞ ଯାହାର, ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
4.24.4
यस्य वशास ऋषभास उक्षणो यस्मै मीयन्ते स्वरवः स्वर्विदे ।
यस्मै शुक्रः पवते ब्रह्मशुम्भितः स नो मुञ्चत्वंहसः ॥ ४.२४.४ ॥
ଯାହାର ଗାଈ, ବୃଷଭ ଓ ଷଣ୍ଢମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରକାଶର ଅନ୍ୱେଷକ ପାଇଁ ଯାହାର ସ୍ୱରସବୁ ମପାଯାଏ, ଯାହାପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ ଶୁକ୍ର ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
4.24.5
यस्य जुष्टिं सोमिनः कामयन्ते यं हवन्त इषुमन्तं गविष्टौ ।
यस्मिन्न् अर्कः शिश्रिये यस्मिन्न् ओजः स नो मुञ्चत्वंहसः ॥ ४.२४.५ ॥
ଯାହାର କୃପା ସୋମଯାଜୀମାନେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଗବିଷ୍ଟିରେ ବାଣଧାରୀ ଯାହାକୁ ଡାକନ୍ତି; ଯାହାଠାରେ ସ୍ତୋତ୍ରଗୀତ ଆଶ୍ରୟ ନିଏ, ଯାହାଠାରେ ଓଜ ଅଛି, ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
4.24.6
यः प्रथमः कर्मकृत्याय जज्ञे यस्य वीर्यं प्रथमस्यानुबुद्धम् ।
येनोद्यतो वज्रोऽभ्यायताहिं स नो मुञ्चत्वंहसः ॥ ४.२४.६ ॥
କର୍ମ କରିବା ପାଇଁ ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମିଲେ, ଯାହାର ପରାକ୍ରମ ପ୍ରଥମେ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା, ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଠାଯାଇଥିବା ବଜ୍ର ସାପ ଉପରେ ଝାସିଲା — ସେ ଆମକୁ ସଙ୍କଟରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
4.24.7
यः संग्रामान् नयति सं युधे वशी यः पुष्टानि संसृजति द्वयानि ।
स्तौमीन्द्रं नाथितो जोहवीमि स नो मुञ्चत्वंहसः ॥ ४.२४.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର କରି ସଂଗ୍ରାମକୁ ନେଉଥିବା, ବଶ କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ପୋଷଣ ଦେଉଥିବା — ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ, ଦୀନ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ଡାକେ; ସେ ଆମକୁ ସଙ୍କଟରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।