ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
यदन्तरिक्षं पृथिवीमुत द्यां यन् मातरं पितरं वा जिहिंसिम ।
अयं तस्माद्गार्हपत्यो नो अग्निरुदिन् नयाति सुकृतस्य लोकम् ॥ ६.१२०.१ ॥
ನಾವು ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಪೃಥಿವಿ, ದ್ಯೌ, ಅಥವಾ ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದ್ದರೆ, ಅದರಿಂದ ಈ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯ ಅಗ್ನಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಕೃತದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಲಿ.
6.120.2
भूमिर्मातादितिर्नो जनित्रं भ्रातान्तरिक्षमभिशस्त्या नः ।
द्यौर्नः पिता पित्र्याच्छं भवाति जामिमृत्वा माव पत्सि लोकात् ॥ ६.१२०.२ ॥
ಭೂಮಿ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ, ಅದಿತಿ ನಮ್ಮ ಜನ್ಮಸ್ಥಾನ; ಅಂತರಿಕ್ಷ ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ, ಶಾಪದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ದ್ಯೌ ನಮ್ಮ ತಂದೆ, ಪಿತೃ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಲಿ; ಬಂಧುವನ್ನು ಪಡೆದು ಲೋಕದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳದಿರು.
6.120.3
यत्रा सुहार्दः सुकृतो मदन्ति विहाय रोगं तन्वः स्वायाः ।
अश्लोना अङ्गैरह्रुताः स्वर्गे तत्र पश्येम पितरौ च पुत्रान् ॥ ६.१२०.३ ॥
ಸುಹೃದಯರೂ ಸುಕೃತಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ದೇಹದ ರೋಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಆನಂದಿಸುವಲ್ಲಿ, ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕುಂಟಿತವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರನ್ನೂ ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಕಾಣೋಣ.