अथर्ववेद · सूक्त 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
यदन्तरिक्षं पृथिवीमुत द्यां यन् मातरं पितरं वा जिहिंसिम ।
अयं तस्माद्गार्हपत्यो नो अग्निरुदिन् नयाति सुकृतस्य लोकम् ॥ ६.१२०.१ ॥
आम्ही अंतरिक्ष, पृथ्वी, द्यौ, किंवा माता-पित्यांना हानी पोहोचवली असेल, तर त्यातून हा गार्हपत्य अग्नी आम्हाला सुकृताच्या लोकाकडे वर नेवो.
6.120.2
भूमिर्मातादितिर्नो जनित्रं भ्रातान्तरिक्षमभिशस्त्या नः ।
द्यौर्नः पिता पित्र्याच्छं भवाति जामिमृत्वा माव पत्सि लोकात् ॥ ६.१२०.२ ॥
पृथ्वी ही आमची माता, अदिती ही आमचे जन्मस्थान; अंतरिक्ष हा आमचा बंधू, शापापासून आमचे रक्षण करो. द्यौ हा आमचा पिता, पितृपरंपरेने आमचे कल्याण होवो; सगेसोयऱ्यांना प्राप्त करून लोकातून खाली पडू नकोस.
6.120.3
यत्रा सुहार्दः सुकृतो मदन्ति विहाय रोगं तन्वः स्वायाः ।
अश्लोना अङ्गैरह्रुताः स्वर्गे तत्र पश्येम पितरौ च पुत्रान् ॥ ६.१२०.३ ॥
जिथे सुहृद आणि सुकृत करणारे आपल्या शरीरातील रोग सोडून आनंद करतात, जिथे अवयवांनी अपंग न होता, व्यंग नसलेले स्वर्गात आहेत, तिथे आम्ही माता-पिता व पुत्रांना पाहू.