ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 6.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.120.1
यदन्तरिक्षं पृथिवीमुत द्यां यन् मातरं पितरं वा जिहिंसिम ।
अयं तस्माद्गार्हपत्यो नो अग्निरुदिन् नयाति सुकृतस्य लोकम् ॥ ६.१२०.१ ॥
ਜੇ ਅਸੀਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਦਿਊਲੋਕ, ਜਾਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਗਾਰਹਪਤਯ ਅਗਨੀ ਸਾਨੂੰ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
6.120.2
भूमिर्मातादितिर्नो जनित्रं भ्रातान्तरिक्षमभिशस्त्या नः ।
द्यौर्नः पिता पित्र्याच्छं भवाति जामिमृत्वा माव पत्सि लोकात् ॥ ६.१२०.२ ॥
ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਮਾਤਾ, ਅਦਿਤੀ ਸਾਡਾ ਜਨਮ-ਸਥਾਨ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਸਾਡਾ ਭਰਾ, ਸਰਾਪ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦਿਊ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਪਿਤਰੀ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਸਾਡਾ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ; ਸਗੇ-ਸੰਬੰਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਨਾ ਡਿੱਗ।
6.120.3
यत्रा सुहार्दः सुकृतो मदन्ति विहाय रोगं तन्वः स्वायाः ।
अश्लोना अङ्गैरह्रुताः स्वर्गे तत्र पश्येम पितरौ च पुत्रान् ॥ ६.१२०.३ ॥
ਜਿੱਥੇ ਸੁਹਿਰਦ ਅਤੇ ਸੁਕ੍ਰਿਤੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰੋਗ ਛੱਡ ਕੇ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਲੰਗੜੇ ਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਵਿਗਾੜ ਦੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ।