अथर्ववेद · सूक्त 6.131

6.131.1

नि शीर्षतो नि पत्तत आध्यो नि तिरामि ते ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३१.१ ॥

तुझ्या डोक्यातून आणि पायांतून मानसिक वेदना मी खाली उतरवतो; तुला पार करवतो. हे देवांनो, स्मराला पाठवा; तो/ती माझ्यामागे तळमळो.

अनुमतेऽन्विदं मन्यस्वाकूते समिदं नमः ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३१.२ ॥

हे अनुमती, हिच्या मागे अनुकूल हो; हे आकूती, ही समिधा आणि नमस्कार. हे देवांनो, स्मराला पाठवा; तो/ती माझ्यामागे तळमळो.

यद्धावसि त्रियोजनं पञ्चयोजनमाश्विनम् ।
ततस्त्वं पुनरायसि पुत्राणां नो असः पिता ॥ ६.१३१.३ ॥

तू तीन योजने किंवा पाच योजने घोड्यावरून धावत गेलीस तरी तेथून पुन्हा परत ये; आमच्या पुत्रांचा पिता हो.