அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.43

6.43.1

अयं दर्भो विमन्युकः स्वाय चारणाय च ।
मन्योर्विमन्युकस्यायं मन्युशमन उच्यते ॥ ६.४३.१ ॥

இந்த தர்ப்பை கோபமற்றது; தனது உறவினருக்கும் அலைபவனுக்கும் உரியது. கோபமற்றவனின் கோபத்தை இது சமனப்படுத்துவதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

अयं यो भूरिमूलः समुद्रमवतिष्ठति ।
दर्भः पृथिव्या उत्थितो मन्युशमन उच्यते ॥ ६.४३.२ ॥

பல வேர்களை உடைய இந்த தர்ப்பை கடல் வரை நிற்கிறது; பூமியிலிருந்து எழுந்தது. இது கோபத்தை சமனப்படுத்துவதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

वि ते हनव्यां शरणिं वि ते मुख्यां नयामसि ।
यथावशो न वादिषो मम चित्तमुपायसि ॥ ६.४३.३ ॥

உன் தாடையின் புகலிடத்தை நாங்கள் விலக்குகிறோம்; உன் முகத்தின் புகலிடத்தையும் விலக்குகிறோம். அடங்கியவனாக எனக்கு எதிராகப் பேசாமல் என் மனத்தை அடைவாய்.