ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.61

6.61.1

मह्यमापो मधुमदेरयन्तां मह्यं सूरो अभरज्ज्योतिषे कम् ।
मह्यं देवा उत विश्वे तपोजा मह्यं देवः सविता व्यचो धात् ॥ ६.६१.१ ॥

ମଧୁର ଜଳ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ଆଲୋକ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ସୁଖ ଆଣନ୍ତୁ। ତପରୁ ଜାତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋ ପାଇଁ ହୁଅନ୍ତୁ; ଦେବ ସବିତା ମୋତେ ବିସ୍ତାର ଦିଅନ୍ତୁ।

अहं विवेच पृथिवीमुत द्यामहमृतूंरजनयं सप्त साकम् ।
अहं सत्यमनृतं यद्वदाम्यहं दैवीं परि वाचं विशश्च ॥ ६.६१.२ ॥

ମୁଁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ପୃଥକ କଲି; ସାତ ଋତୁକୁ ଏକତ୍ର ଜନ୍ମାଇଲି। ମୁଁ ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ଯାହା କହେ, ଦୈବୀ ବାଣୀ ଓ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ (ମୁଁ ବଶ କରେ)।

अहं जजान पृथिवीमुत द्यामहमृतूंरजनयं सप्त सिन्धून् ।
अहं सत्वमनृतं यद्वदामि यो अग्नीषोमावजुषे सखाया ॥ ६.६१.३ ॥

ମୁଁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲି; ସାତ ନଦୀ ସହିତ ଋତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲି। ମୁଁ ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ଯାହା କହେ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କୁ ସଖା ଭାବେ ଯେ ସମ୍ମାନ କରେ (ସେ ମୁଁ)।