અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.63

6.63.1

यत्ते देवी निर्ऋतिराबबन्ध दाम ग्रीवास्वविमोक्यं यत् ।
तत्ते वि ष्याम्यायुषे वर्चसे बलायादोमदमन्नमद्धि प्रसूतः ॥ ६.६३.१ ॥

દેવી નિર્ઋતિએ તારા ગળામાં બાંધેલું ન છૂટે તેવું બંધન, દીર્ઘાયુ, તેજ અને બળ માટે હું તારામાંથી છોડું છું. પ્રેરિત થઈને આનંદદાયક અન્ન ખા.

नमोऽस्तु ते निर्ऋते तिग्मतेजोऽयस्मयान् वि चृता बन्धपाशान् ।
यमो मह्यं पुनरित्त्वां ददाति तस्मै यमाय नमो अस्तु मृत्यवे ॥ ६.६३.२ ॥

હે નિર્ઋતિ, તને નમસ્કાર. તીક્ષ્ણ તેજવાળી, લોખંડનાં બંધન અને પાશ છોડ. યમ ફરી તને મને આપે છે; તે યમ અને મૃત્યુને નમસ્કાર.

अयस्मये द्रुपदे बेधिष इहाभिहितो मृत्युभिर्ये सहस्रम् ।
यमेन त्वं पितृभिः संविदान उत्तमं नाकमधि रोहयेमम् ॥ ६.६३.३ ॥

અહીં લોખંડના સ્તંભમાં બંધાયેલા, મૃત્યુઓએ હજારો વાર બાંધેલા તું — યમ અને પિતૃઓ સાથે સંમત થઈ આને ઉત્તમ સ્વર્ગે ચઢાવ.

संसमिद्युवसे वृषन्न् अग्ने विश्वान्यर्य आ ।
इडस्पदे समिध्यसे स नो वसून्या भर ॥ ६.६३.४ ॥

હે વૃષ અગ્નિ, તું બધી બાજુ સારી રીતે પ્રજ્વલે છે; ઇડાના સ્થાને તું પ્રદીપ્ત થાય છે. તે તું અમને ધન લાવી આપ.