ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.63

6.63.1

यत्ते देवी निर्ऋतिराबबन्ध दाम ग्रीवास्वविमोक्यं यत् ।
तत्ते वि ष्याम्यायुषे वर्चसे बलायादोमदमन्नमद्धि प्रसूतः ॥ ६.६३.१ ॥

ଦେବୀ ନିର୍ଋତି ତୁମ ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିଥିବା ଅଖୋଲ୍ୟ ବନ୍ଧନକୁ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ତେଜ ଓ ବଳ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଖୋଲୁଛି। ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଅନ୍ନ ଖାଅ।

नमोऽस्तु ते निर्ऋते तिग्मतेजोऽयस्मयान् वि चृता बन्धपाशान् ।
यमो मह्यं पुनरित्त्वां ददाति तस्मै यमाय नमो अस्तु मृत्यवे ॥ ६.६३.२ ॥

ହେ ନିର୍ଋତି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଜ ଥିବା, ଲୌହ ବନ୍ଧନ ଓ ପାଶ ଖୋଲ। ଯମ ପୁଣି ତୁମକୁ ମୋତେ ଦିଏ; ସେହି ଯମ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନମସ୍କାର।

अयस्मये द्रुपदे बेधिष इहाभिहितो मृत्युभिर्ये सहस्रम् ।
यमेन त्वं पितृभिः संविदान उत्तमं नाकमधि रोहयेमम् ॥ ६.६३.३ ॥

ଏଠାରେ ଲୌହ ସ୍ତମ୍ଭରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା, ମୃତ୍ୟୁମାନେ ହଜାରେ ଥର ବାନ୍ଧିଥିବା ତୁମେ — ଯମ ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ସହ ସହମତ ହୋଇ ଏହାକୁ ଉତ୍ତମ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଚଢ଼ାଅ।

संसमिद्युवसे वृषन्न् अग्ने विश्वान्यर्य आ ।
इडस्पदे समिध्यसे स नो वसून्या भर ॥ ६.६३.४ ॥

ହେ ବୃଷ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସର୍ବତ୍ର ଭଲରେ ଜ୍ୱଳ; ଇଡ଼ାର ସ୍ଥାନରେ ତୁମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଅ। ସେହି ତୁମେ ଆମକୁ ଧନ ଆଣି ଦିଅ।