अथर्ववेद · सूक्त 6.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.77.1
अस्थाद्द्यौरस्थात्पृथिव्यस्थाद्विश्वमिदं जगत् ।
आस्थाने पर्वता अस्थु स्थाम्न्यश्वामतिष्ठिपम् ॥ ६.७७.१ ॥
आकाश स्थिर उभे राहिले, पृथ्वी स्थिर उभी राहिली, हे सर्व चालणारे जग स्थिर उभे राहिले. पर्वत आपल्या जागी स्थिर राहिले; त्या दृढ स्थानात मी घोडीला स्थिर केले.
6.77.2
य उदानत्परायणं य उदानण्न्यायनम् ।
आवर्तनं निवर्तनं यो गोपा अपि तं हुवे ॥ ६.७७.२ ॥
जो जाण्याचा मार्ग (परायण) उंच करतो आणि जो येण्याचा मार्ग (न्यायन) उंच करतो; परतणे आणि पुन्हा येणे यांचा जो रक्षक आहे, त्या गोपाला मी बोलावतो.
6.77.3
जातवेदो नि वर्तय शतं ते सन्त्वावृतः ।
सहस्रं त उपावृतस्ताभिर्नः पुनरा कृधि ॥ ६.७७.३ ॥
हे जातवेदा (अग्नी), (संकटाला) परत फिरव; तुझे शंभर आवर्तने असोत, तुझे हजार उपावर्तने असोत. त्यांच्याद्वारे आम्हांला पुन्हा परिपूर्ण कर.