أثارفافيدا · سوكتا 6.84

6.84.1

यस्यास्त आसनि घोरे जुहोम्येषां बद्धानामवसर्जनाय कम् ।
भूमिरिति त्वाभिप्रमन्वते जना निर्ऋतिरिति त्वाहं परि वेद सर्वतः ॥ ६.८४.१ ॥

أيتها النيرتي المرعبة، على مقعدك أقدّم السرور لتحرير المقيدين؛ يدعوك الناس «الأرض» و«نيرتي»؛ وأنا أعرفك جيدًا من كل جانب.

भूते हविष्मती भवैष ते भागो यो अस्मासु ।
मुञ्चेमान् अमून् एनसः स्वाहा ॥ ६.८४.२ ॥

أيتها البهوتي، كوني غنية بالقربان؛ هذا نصيبك الذي بيننا؛ حرّري هؤلاء وأولئك من الذنب — سواها.

एवो ष्वस्मन् निर्ऋतेऽनेहा त्वमयस्मयान् वि चृता बन्धपाशान् ।
यमो मह्यं पुनरित्त्वां ददाति तस्मै यमाय नमो अस्तु मृत्यवे ॥ ६.८४.३ ॥

أيتها النيرتي، حقًا، الآن، ابتعدي عنا؛ حلّي أربطة الحديد؛ يهبك ياما لي من جديد؛ فليكن الإجلال لذلك الياما ولِلموت.

अयस्मये द्रुपदे बेधिष इहाभिहितो मृत्युभिर्ये सहस्रम् ।
यमेन त्वं पितृभिः संविदान उत्तमं नाकमधि रोहयेमम् ॥ ६.८४.४ ॥

في قيود من حديد وخشب أنتِ هنا مربوطة، يمسكك ألف موت؛ بالاتفاق مع ياما والآباء، ارفعي هذا الرجل إلى أعلى السماء.