अथर्ववेद · सूक्त 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
अभि त्यं देवं सवितारमोण्योः कविक्रतुम् ।
अर्चामि सत्यसवं रत्नधामभि प्रियं मतिम् ॥ ७.१५.१ ॥
मैं उस देव सविता की स्तुति करता हूँ, जो दोनों हाथों में है, प्रज्ञावान् संकल्प वाला, सत्य-प्रेरक, रत्नों का धाम है; प्रिय मति के साथ मैं उसकी ओर जाता हूँ।
7.15.2
उर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि ।
हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपात्स्वः ॥ ७.१५.२ ॥
जिसकी ऊर्ध्व मति और प्रकाश सविता के प्रेरण में चमक उठे, वह स्वर्णहस्त शुभसंकल्पी देव अपनी सामर्थ्य से स्वर्ग को माप देता है।
7.15.3
सावीर्हि देव प्रथमाय पित्रे वर्ष्माणमस्मै वरिमाणमस्मै ।
अथास्मभ्यं सवितर्वार्याणि दिवोदिव आ सुवा भूरि पश्वः ॥ ७.१५.३ ॥
हे देव, तुमने ही पहले पिता के लिए इसे ऊँचाई और विस्तार दिया; अब हे सविता, दिन-प्रतिदिन हमारे लिए वांछित वस्तुएँ और प्रचुर पशु प्रेरित करो।
7.15.4
दमूना देवः सविता वरेण्यो दधद्रत्नं पितृभ्य आयूंषि ।
पिबात्सोमं ममददेनमिष्टे परिज्मा चित्क्रमते अस्य धर्मणि ॥ ७.१५.४ ॥
दमनशील, श्रेष्ठ देव सविता पितरों के लिए रत्न और आयु धारण करता है; वह सोम पिए, इस यज्ञ में उसे आनंदित करे, और परिभ्रमणशील सूर्य भी उसके नियम में चलता है।