アタルヴァ・ヴェーダ · スークタ 7.15

7.15.1

अभि त्यं देवं सवितारमोण्योः कविक्रतुम् ।
अर्चामि सत्यसवं रत्नधामभि प्रियं मतिम् ॥ ७.१५.१ ॥

両手にあり、智慧ある計画を持ち、真実を促し、宝の住処であるかの神サヴィトリを私は讃える。愛しい思いをもって私は彼へと向かう。

उर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि ।
हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपात्स्वः ॥ ७.१५.२ ॥

その高き思いと光がサヴィトリの促しに輝いた、金の手を持つ善き計画の神は、その力で天を測った。

सावीर्हि देव प्रथमाय पित्रे वर्ष्माणमस्मै वरिमाणमस्मै ।
अथास्मभ्यं सवितर्वार्याणि दिवोदिव आ सुवा भूरि पश्वः ॥ ७.१५.३ ॥

神よ、あなたはまず初めの父のために高さと広がりを促した。今、サヴィトリよ、日ごとに我らのために望ましい財と豊かな家畜を生じさせたまえ。

दमूना देवः सविता वरेण्यो दधद्रत्नं पितृभ्य आयूंषि ।
पिबात्सोमं ममददेनमिष्टे परिज्मा चित्क्रमते अस्य धर्मणि ॥ ७.१५.४ ॥

自制する最も優れた神サヴィトリは、祖先に宝と寿命を授ける。彼がソーマを飲み、この供犠で喜ばんことを。さまよう太陽もまた彼の定めに従って歩む。