ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
अभि त्यं देवं सवितारमोण्योः कविक्रतुम् ।
अर्चामि सत्यसवं रत्नधामभि प्रियं मतिम् ॥ ७.१५.१ ॥
ସେହି ଦେବ ସବିତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ; ଯେ ଦୁଇ ହାତରେ ଅଛନ୍ତି, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ସଂକଳ୍ପଯୁକ୍ତ, ସତ୍ୟପ୍ରେରକ, ରତ୍ନଧାମ; ପ୍ରିୟ ମତିରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ଦିଗକୁ ଯାଏ।
7.15.2
उर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि ।
हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपात्स्वः ॥ ७.१५.२ ॥
ଯାହାର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବ ମତି ଓ ଆଲୋକ ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲା, ସେହି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣହସ୍ତ ଶୁଭସଂକଳ୍ପ ଦେବ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସ୍ୱର୍ଗ ମାପନ୍ତି।
7.15.3
सावीर्हि देव प्रथमाय पित्रे वर्ष्माणमस्मै वरिमाणमस्मै ।
अथास्मभ्यं सवितर्वार्याणि दिवोदिव आ सुवा भूरि पश्वः ॥ ७.१५.३ ॥
ହେ ଦେବ, ତୁମେ ପ୍ରଥମ ପିତା ପାଇଁ ଏଥିରେ ଉଚ୍ଚତା ଓ ବିସ୍ତାର ପ୍ରେରଣ କଲ; ଏବେ ହେ ସବିତା, ଦିନକୁ ଦିନ ଆମ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ଓ ପ୍ରଚୁର ପଶୁ ଆଣ।
7.15.4
दमूना देवः सविता वरेण्यो दधद्रत्नं पितृभ्य आयूंषि ।
पिबात्सोमं ममददेनमिष्टे परिज्मा चित्क्रमते अस्य धर्मणि ॥ ७.१५.४ ॥
ସଂଯମୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ ସବିତା ପିତୃମାନଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଓ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତି; ସେ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ; ଘୂରୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଧର୍ମରେ ପାଦ ରଖେ।