ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 7.15

7.15.1

अभि त्यं देवं सवितारमोण्योः कविक्रतुम् ।
अर्चामि सत्यसवं रत्नधामभि प्रियं मतिम् ॥ ७.१५.१ ॥

ਉਸ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਮੈਂ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਿਆਵਾਨ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਧਾਮ ਹੈ; ਪਿਆਰੀ ਮਤਿ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।

उर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि ।
हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपात्स्वः ॥ ७.१५.२ ॥

ਜਿਸਦੀ ਉੱਚੀ ਮਤਿ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਉੱਠੀ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਪੀ ਦੇਵ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ।

सावीर्हि देव प्रथमाय पित्रे वर्ष्माणमस्मै वरिमाणमस्मै ।
अथास्मभ्यं सवितर्वार्याणि दिवोदिव आ सुवा भूरि पश्वः ॥ ७.१५.३ ॥

ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਹੀ ਪਹਿਲੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਰੋਜ਼ ਦਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਧਨ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਪਸ਼ੂ ਲਿਆ।

दमूना देवः सविता वरेण्यो दधद्रत्नं पितृभ्य आयूंषि ।
पिबात्सोमं ममददेनमिष्टे परिज्मा चित्क्रमते अस्य धर्मणि ॥ ७.१५.४ ॥

ਸੰਜਮੀ, ਸ਼ਰੇਸ਼ਟ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ ਅਤੇ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਮ ਪੀਵੇ, ਇਸ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰੇ; ਘੁੰਮਦਾ ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਸਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ।