અથર્વવેદ · સૂક્ત 7.39

7.39.1

इदं खनामि भेषजं मांपश्यमभिरोरुदम् ।
परायतो निवर्तनमायतः प्रतिनन्दनम् ॥ ७.३९.१ ॥

હું આ ઔષધિ ખોદું છું; જે મને જોઈને રડે છે તેને (મારી તરફ વાળે છે). જનારને પાછો વાળનારી અને આવનારનું સ્વાગત કરાવનારી.

येना निचक्र आसुरीन्द्रं देवेभ्यस्परि ।
तेना नि कुर्वे त्वामहं यथा तेऽसानि सुप्रिया ॥ ७.३९.२ ॥

અસુરી શક્તિએ દેવોથી ઇન્દ્રને જે ઔષધિથી સંપૂર્ણ વશ કર્યો, તે જ ઔષધિથી હું તને વશ કરું છું; હું તને અત્યંત પ્રિય થાઉં.

प्रतीची सोममसि प्रतीची उत सूर्यम् ।
प्रतीची विश्वान् देवान् तां त्वाछावदामसि ॥ ७.३९.३ ॥

તું સોમ તરફ વળનારી છે; સૂર્ય તરફ પણ વળનારી; સર્વ દેવો તરફ વળનારી. એવી તને અમે (અમારી તરફ) વાળીએ છીએ.

अहं वदामि नेत्त्वं सभायामह त्वं वद ।
ममेदसस्त्वं केवलो नान्यासां कीर्तयाश्चन ॥ ७.३९.४ ॥

હું સભામાં તારી સાથે વાત કરતી નથી; તું જ (મારી સાથે) વાત કર. તું માત્ર મારો જ રહે; બીજા કોઈનું નામ પણ ન લેજે.

यदि वासि तिरोजनं यदि वा नद्यस्तिरः ।
इयं ह मह्यं त्वामोषधिर्बद्ध्वेव न्यानयत् ॥ ७.३९.५ ॥

તું લોકોથી પેલે પાર હોય કે નદીઓની પેલે પાર, આ ઔષધિ તને બાંધીને મારા માટે પાછી લાવશે.