ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 7.5

7.5.1

यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥ ७.५.१ ॥

ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಅವೇ ಮೊದಲ ಧರ್ಮಗಳಾದವು. ಆ ಮಹಿಮರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದರು, ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದ ಸಾಧ್ಯ ದೇವತೆಗಳಿದ್ದಾರೆ.

यज्ञो बभूव स आ बभूव स प्र जज्ञे स उ वावृधे पुनः ।
स देवानामधिपतिर्बभूव सो अस्मासु द्रविणमा दधातु ॥ ७.५.२ ॥

ಯಜ್ಞವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು; ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು, ಹುಟ್ಟಿ ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯಿತು. ಅದು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಯಿತು; ಅದು ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಲಿ.

यद्देवा देवान् हविषाऽयजन्तामर्त्यान् मनसा मर्त्येन ।
मदेम तत्र परमे व्योमन् पश्येम तदुदितौ सूर्यस्य ॥ ७.५.३ ॥

ದೇವತೆಗಳು ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಜಿಸಿದಾಗ, ಅಮರ್ತ್ಯರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮರ್ತ್ಯನಿಂದ — ಆಗ ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪರಮ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡೋಣ; ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೋಡೋಣ.

यत्पुरुषेण हविषा यज्ञं देवा अतन्वत ।
अस्ति नु तस्मादोजीयो यद्विहव्येनेजिरे ॥ ७.५.४ ॥

ಪುರುಷನ ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬಲಶಾಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಇದೆಯೇ? ವಿಶೇಷ ಆಹುತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು.

मुग्धा देवा उत शुनाऽयजन्तोत गोरङ्गैः पुरुधाऽयजन्त ।
य इमं यज्ञं मनसा चिकेत प्र णो वोचस्तमिहेह ब्रवः ॥ ७.५.५ ॥

ಮೂಢ ದೇವತೆಗಳು ನಾಯಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಗೋವಿನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಜಿಸಿದರು. ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಿಳಿದವನು ನಮಗೆ ಹೇಳಲಿ; ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತನಾಡಿಸು.