अथर्ववेद · सूक्त 7.5

7.5.1

यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् ।
ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥ ७.५.१ ॥

देवांनी यज्ञाने यज्ञ केला; तेच पहिले धर्म होते. ते महिमावान निश्चितच त्या स्वर्गाला पोहोचले, जेथे पूर्वीचे साध्य देव आहेत.

यज्ञो बभूव स आ बभूव स प्र जज्ञे स उ वावृधे पुनः ।
स देवानामधिपतिर्बभूव सो अस्मासु द्रविणमा दधातु ॥ ७.५.२ ॥

यज्ञ उत्पन्न झाला; तो पूर्णपणे प्रकट झाला, जन्मून पुन्हा वाढला. तो देवांचा अधिपती झाला; त्याने आम्हाला धन द्यावे.

यद्देवा देवान् हविषाऽयजन्तामर्त्यान् मनसा मर्त्येन ।
मदेम तत्र परमे व्योमन् पश्येम तदुदितौ सूर्यस्य ॥ ७.५.३ ॥

देव हविष्याने देवांचे यजन करीत असता, अमर्त्यांचे मनाने आणि मर्त्याने — तेव्हा आम्ही तेथे त्या परम आकाशात आनंदित होऊ; सूर्योदयाच्या वेळी ते पाहू.

यत्पुरुषेण हविषा यज्ञं देवा अतन्वत ।
अस्ति नु तस्मादोजीयो यद्विहव्येनेजिरे ॥ ७.५.४ ॥

पुरुषाच्या हविष्याने देवांनी यज्ञ विस्तारला; त्यापेक्षा बलवान काही आहे काय? विशेष आहुतीने जे पूजिले गेले.

मुग्धा देवा उत शुनाऽयजन्तोत गोरङ्गैः पुरुधाऽयजन्त ।
य इमं यज्ञं मनसा चिकेत प्र णो वोचस्तमिहेह ब्रवः ॥ ७.५.५ ॥

मूढ देवांनी कुत्र्याने आणि गाईंच्या अवयवांनी अनेक प्रकारे यजन केले. हा यज्ञ मनाने जाणणारा आम्हाला सांगो; त्याला येथेच बोलवा.